تبليغاتX
 عاشقانه


عاشقانه

درد و دل
آثار تاريخي يك عاشق
موضوعات
دوستان عاشق تنها
آمار وب
طراح قالب:
لوگو دوستان
كدهاي جاوا
مادر

مادر خودم

تبریک میگم امیدوارم که

سایتون کم نشه

ولادت حضرت فاطمه (س) روهم تبریک می گم

مادر اي روياي سبز غنچه ها

مادر اي پرواز نرم قاصدک

مادر اي معناي عشق شاهپرک

گونه هايت کاش مهتابي نبود

تا دلم در بند بي تابي نبود

اي تمام ناله هايت بي صدا

مادر اي زيباترين شعر خدا  


نويسنده: مارال مورخ: جمعه سی و یکم خرداد 1387 در ساعت: 20:5
|+|
هرچه بود احساس بود و عشق بود و یاس بود
در حضور خارها هم می شود یك یاس بود
در هیاهوی مترسك ها پر ازاحساس بود
میشود حتی برای دیدن پروانه ها
شیشه های مات یك متروكه را الماس بود
دست در دست پرنده بال در بال
نسیم ساقه های هرز این بیشه ها را داس بود
كاش می شد حرفی از "كاش می شد"هم نبود
هرچه بود احساس بود و عشق بود و یاس بود

شما عزیز که اومدی نظرم بده خوشحال می شم


نويسنده: مارال مورخ: پنجشنبه سی ام خرداد 1387 در ساعت: 0:13
|+|
عشق یعنی.....

 

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

                                        عشق یعنی رسم و دل بر هم ز دن

 عشق  یعنی یک تیمم یک نماز

                                            عشق یعنی عالمه راز و نیاز

عشق یعنی با پرستو پر زدن

                                         عشق یعنی آب بر آذر زدن 


نويسنده: مارال مورخ: پنجشنبه دوم خرداد 1387 در ساعت: 12:50
|+|
اگه قلبمو شکستی
 اگه قلبمو شکستی به فدای یک نگاهت این منم چون گل یاس نشستم سر راهت تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم اگه من نمردم از عشق تو بدون که روسیاهم اگه عاشقی یه درده چه کسی این درد ندیده؟ تو بگو کدام عاشق رنج دوری ندیده؟ اگه عاشقی گناهه ما همه غرق گناهیم؟ میون این همه آدم یه غریب و بی پناهیم تو ببین به جرمه عشقت پره پروازمو بستند تو ندیدی منه مغرور چه بی صدا شکستم


نويسنده: مارال مورخ: پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387 در ساعت: 9:21
|+|
دوستت دارم
پاییز آنکس که می گفت دوستم دارد عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد رهگذری بود که روی برگهای پاییزی راه میرفت صدای خش خش برگها همان آوازی بود که من گمان می کردم می گوید : دوستت دارم


نويسنده: مارال مورخ: پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387 در ساعت: 17:31
|+|
همرنگ عشق

اولین سین سفره ما سیبی سرخ است که( مادر) آن را از شاخه های دورِ آفرینش چیده است، آن روز که از بهشت بیرون می آمد. ما آن را در سفره می گذاریم تا به یاد بیاوریم که جهان با سیبی سرخ شروع شد؛ همرنگ عشق

منتظر نظرت هستم


نويسنده: مارال مورخ: یکشنبه هجدهم فروردین 1387 در ساعت: 0:43
|+|
عشق یعنی............

        گفتم آخر عشق رامعنی کنیم

                                                         بلکه جای آن راپیدا کنیم

آمدم دیدم که جای لاف نیست

                                                      عشق غیر از عین وشین و قاف نیست

آمدم گفتم به آوای جلی

                                                  عین یعنی عدل مولایم علی

شین یعنی شور الله الصمد

                                                قاف یعنی قل هو الله و احد

 

ننتانتا

نظر

 


نويسنده: مارال مورخ: پنجشنبه هشتم فروردین 1387 در ساعت: 23:9
|+|
کاش می فهمیدند
عاشقانه

عیدتان مبارک

لبتان بر لب یار

و دلتون خرم باد

نظر نداده می خوای بری؟


نويسنده: مارال مورخ: یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 در ساعت: 0:18
|+|
بعد از رفتنت
بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد و بعد از رفتنت يک قلب دريايي ترک برداشت و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاکستري گم شد و گنجشکي که هر روز از کنار پنجره با مهرباني دانه برمي داشت تمام بالهايش غرق در اندوه و غربت شد و بعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس باران بود و بعد از رفتنت انگار کسي حس کرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت کسي حس کرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد و بعد از رفتنت دريا چه بغضي کرد کسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهی برد


نويسنده: مارال مورخ: دوشنبه بیستم اسفند 1386 در ساعت: 23:26
|+|
خدایا
عاشقانه
نويسنده: مارال مورخ: شنبه چهارم اسفند 1386 در ساعت: 23:11
|+|
تو تنها نیستی
ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت ؟ جايي که ميري مردمي داره که مي شکننت نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم . تو تنها نيستي . توکوله بارت عشق ميزارم که بگذري، قلب ميزارم که جا بدي، اشک ميدم که همراهيت کنه، ومرگ که بدوني برميگردي پيشم

نظر بده لطفا

 


نويسنده: مارال مورخ: شنبه چهارم اسفند 1386 در ساعت: 23:1
|+|
تنها ترین تنها
تنهایی


نويسنده: مارال مورخ: شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 در ساعت: 2:7
|+|
تنها
چنان دل كندم از دنيا كه شكلم شكل تنهاييست ببين مرگ مرا در خويش كه مرگ من تماشاييست مرا در اوج ميخواهي تماشا كن تماشا كن دروغين بودمت ديروزمرا امروز تماشا كن در اين دنيا كه حتي ابر هم نمي گريد به حال ما همه از من گريزانند تو هم بگذر از اين تنها

نظر یادتون نره


نويسنده: مارال مورخ: چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386 در ساعت: 23:13
|+|
عشق نمی پرسه

 

عشق نمی پرسه تو کی هستی؟ فقط ميگه: تو ماله منی . عشق نمی پرسه اهل کجايی؟ فقط ميگه:توی قلب من زندگی می کنی . عشق نمی پرسه چه کار مي کنی؟ فقط ميگه: باعث می شی قلب من به ضربان بيفته . عشق نمی پرسه چرا دورهستی؟ فقط ميگه:هميشه با منی. عشق نمي پرسه دوستم داری؟ فقط ميگه: دوستت دارم
نويسنده: مارال مورخ: سه شنبه دوم بهمن 1386 در ساعت: 18:21
|+|
افتخار های ایرانیان

در تصاوير حكاكي شده بر سنگهاي تخت جمشيد هيچكس عصباني نيست. هيچكس سوار بر اسب نيست. هيچكس را در حال تعظيم نميبينيد. هيچكس سر افكنده و شكست خورده نيست .هيچ قومي بر قوم ديگر برتر نيست و هيچ تصوير خشني در آن وجود ندارد . از افتخارهاي ايرانيان اين است كه هيچگاه برده داري در ايران مرسوم نبوده است در بين صدها پيكره تراشيده شده بر سنگهاي تخت جمشيد حتي يك تصوير برهنه و عريان وجود ندارد ، بفرست براي ايرانيان تا يادمون بمونه چي بوديم

نظرت یادت نره عزیزم .........................................................


نويسنده: مارال مورخ: پنجشنبه سیزدهم دی 1386 در ساعت: 22:14
|+|
خلق ترسان

خلقی دیدم

ترسان و گریزان!

پیش رفتم.

مرا ترسانیدند. و بیم کردند که:

                                                                                                                                                            - زنهار ، اژدهایی ظاهر شده است

که عالمی را ، یک لقمه می کند!

هیچ ، باک نداشتم.

پیشتر رفتم . دری دیدم از آهن –

پهنا و درازای آن ،

در صفت نگنجد-

فرو بسته !

برو قفل نهاده ،

پانصد من !

          [یکی] گفت :

در اینجاست ،

آن اژدهای هفت سر!

زنهار ، گرد این در ، مگرد !

مرا ، غیرت ،

و حمیت ، به جنبید !

بزدم ،

و قفل را ، در هم شکستم.

در آمدم ، کرمی دیدم !

زیرش نهادم ، و فرو مالیدم ، در زیر پای

و به کشتم !

                                               «شمس تبریزی»

نظر................................................................................................


نويسنده: مارال مورخ: شنبه یکم دی 1386 در ساعت: 21:32
|+|
عشق و جمال
عشق و جمال مرغی است از آشیانه وحدت پریده اگر نوای معشوقی است از آنجاست

و اگر ناله عاشقی است هم از آنجاست

نظر.......................................................


نويسنده: مارال مورخ: سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 در ساعت: 23:11
|+|
دعا

امشب ميخام تا خود صبح فقط برات دعا کنم برای خوشبخت شدنت خدا خدا خدا کنم ميخام برات از آسمون ياسهای خوش بو بچينم ميخام شبها عکس تو را تو خواب گلها ببينم ميخام تو رو قسم بدم به جون هر چی عاشقه به جون هرچی قلب صاف رنگ گل شقايقه يه موقعی فکر نکنی دلم واست تنگ نميشه فکر نکنی اگه بری زندگی کم رنگ نميشه امشب ميخام تا خود صبح فقط برات دعا کنم

 

اومدی نظر یادت نره

اینم تقدیم به تو که نظر دادی


نويسنده: مارال مورخ: یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386 در ساعت: 21:27
|+|
سکوت شب

  اگر شکستن قلب و غرور،صدا داشت،عاشقان سکوت شب را ويران ميکردند

حالا که اومدی نظرم بده


نويسنده: مارال مورخ: شنبه بیست و چهارم آذر 1386 در ساعت: 23:16
|+|
سکوت
                     

دلم تنگ است دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است سکوت از کوچه لبريز است صدايم خيس و باراني است نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است

                   

بدون نظر یری ناراحت می شم


نويسنده: مارال مورخ: چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386 در ساعت: 1:8
|+|
وسعت تنهایی
            

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد... وسعت تنهائيم را حس نکرد... در ميان خنده هاي تلخ من... گريه پنهانيم را حس نکرد... در هجوم لحظه هاي بي کسي... درد بي کس ماندنم را حس نکرد... آن که با آغاز من مانوس بود... لحظه پايانيم را حس نکرد

           

نظرات قشنگتون یادتون نره


نويسنده: مارال مورخ: دوشنبه نوزدهم آذر 1386 در ساعت: 23:5
|+|
فریب

وقتي واقعيتها آدم را فريب مي دهند چه كار مي شود كرد؟ روزگاريست كه حقيقت هم لباسي از دروغ بر تن كرده است و راست راست در خيابان راه مي رود،عشق نشسته است كنار خيابان، كلاهي كشيده بر سر و دارد گدايي مي كند و مرگ، در قالب دختركي زيبا گلهاي رز زرد مي فروشد


نويسنده: مارال مورخ: یکشنبه هجدهم آذر 1386 در ساعت: 21:20
|+|
باز باران بی ترانه
باز باران ,با تمام بی کسی های شبانه

 می چکد بر فرش خانه  می خوردبر مرد تنها

باز می اید صدای چک چک غم... باز ماتم

 من به پشت شیشه ی تنهایی افتاده

نمی فهمم....نمی دانم

کجای قطره های بی کسی زیباست؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  نمی فهمم   چرا مردم نمی فهمند

ان کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می لرزد

کجای ذلتش زیباست؟؟؟؟؟؟؟؟؟                                                                         

    (  نظر یادتون نره خوشحال می شم)

 


نويسنده: مارال مورخ: سه شنبه ششم آذر 1386 در ساعت: 23:36
|+|
کعبه
کعبه را گفتم تو از خاکي منم خاک

                         چرا بايد به دور تو بگردم ؟؟؟ 

   ندا آمد تو با پا آمدي بايد بگردي 

                                  برو با دل بيا تا من بگردم

لطفا از نظرات قشنگتون فراموش نکنین

                                  


نويسنده: مارال مورخ: جمعه دوم آذر 1386 در ساعت: 22:20
|+|
دلتنگی
هر شب دلم میگیرد ، هر شب جای خالی مهتاب را در آسمان میبینم

و دلم میگیرد!هر شب چشمانم از اشک ریختن خیس خیس است

هرشب وقتی که به یاد شبهای گذشته می افتم دلم به درد می آید

به یاد آن شبهایی که در زیر نور مهتاب درد دل می کردیم!

هر شب شمعی را میبینم که در گوشه دلم خاموش مانده است!

به یاد شبهایی که شمع دلم از نور عشق شعله ور بود!

هر شب خواب از چشمانم فراری است و اگر نیز با صدای آواز

جغد شبانه به خواب روم خواب با هم بودنمان را می بینم

از خواب بیدار می شوم!هر شب کاووس سفر را میبینم

کاووس رفتنت را میبینم و گونه ام خیس می شود!


نیمه شب عشق است و تکرارش برایم یک آرزوی بزرگ است!

هر شب صدای تو در گوشم بیداد میکند

هر شب درد دلهایت در ذهنم غوغا میکند!کاش هر شبم برایم

همان شب آرزوها بود اما افسوس که هر شبم برایم همان شب

یلدای چشمانم است!شبی که اشک از ان مثل سیل جاری شود
التماس شانه های مهربان تو را میکنند!

بعد از رفتنت هر شبم شب یلدای چشمانم است !

هر شب با دیدن عکس تو به خواب می روم

عکسی که تا صبح در آغوشم است ، عکسی که خیس خیس است

خیسی آن به خاطر اشکهایم است

هر شب بدون تو برایم تکراری است ، برایم عذاب است !

لحظه ها و ثانیه هاش کند میگذرد ، و ساعت اتاقم خواب خواب است !

کاش شبی فرا رسد که تو در کنارم باشی و

آن شب بهترین لحظه زندگی ام خواهد بود!

کاش زمان دلتنگی ام تو در کنارم باشی تا سرم

بر روی شانه هایت بگذارم و گریه کنم

               


نويسنده: مارال مورخ: چهارشنبه سی ام آبان 1386 در ساعت: 23:11
|+|
دیوار دلم
بس كه ديوار دلم كوتاه است

             هر كس از كوچه تنهايي من ميگذرد

به هواي هوسش هم كه شده

             سركي مي كشد   و مي گذرد

        


نويسنده: مارال مورخ: چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386 در ساعت: 23:31
|+|
منو ببخش

اگه دلم تنگ مي شه خيلي   برات منو ببخش

                          اگه نگام گم مي شه تو سحرچشات منوببخش

منوببخش اگه شبا ستاره ها رو مي شمارم

                          اگه همش پيش همه بهت مي گم دوستتت دارم

منو ببخش اگه برات سبد سبد گل مي چينم

                          منو ببخش اگه شبا فقط تو روخواب مي بينم

منو ببخش اگه تو رو مي سپارمت دست خدا

                          اگه پيش غريبه ها به جاي تو مي گم شما

منو ببخش اگه واسه چشماي تو خيلي كمم

                          تو يك فرشته اي و من خيلي باشم يك آدمم

منو ببخش اگه فقط مي خوام بشي مال خودم

                         ببخش اگه كمم ولي زيادي عاشقت شدم

                                           (مريم حيدر زاده)


نويسنده: مارال مورخ: چهارشنبه نهم آبان 1386 در ساعت: 22:4
|+|
پس از مرگ

                    

نمي دانم پس از مرگم چه خواهد شد،نمي خواهم بدانم كوزه گر از خاك اندامم چه خواهد ساخت،ولي آنقدر مشتاقم كه از خاك گلويم سوتكي سازد، گلويم سوتكي باشدبدست طفلكي گستاخ وبازيگوش، واو يكريزو پي در پي صداي گرم خود را در گلويم سخت بفشارد، بدينسان بشكند دائم سكوت مرگبارم را و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد.

                                               «دكتر علي شريعتي» 

                                                             


نويسنده: مارال مورخ: دوشنبه هفتم آبان 1386 در ساعت: 23:35
|+|
يار

يار به من نظر كند؟من كه گمان نمي كنم

                        درد مرادواكند؟من كه گمان نمي كنم

داد نگار سيمتن،وعده وصل دي به من

                        عهد شكن وفا كند؟من كه گمان نمي كنم

دلبر فتنه جونگر،شوخي چشم او نگر

                       مست مگر حيا كند؟من كه گمان نمي كنم

سنگدلي،ستمگري ،كش به كف است طاهري

                       از قفسش رها كند؟من كه گمان نمي كنم

آن كه به خون بينوا بسته به دست خود حنا

                       رحم به بينوا كند؟من كه گمان نمي كنم

جز به اراده قوي،گير به در خدا روي

                       حاجت تو روا كند؟من كه گمان نمي كنم

فاضل مو شكافته  ،راه صواب يافته

                       رو به خطا كند؟من كه گمان نمي كند

               

 


نويسنده: مارال مورخ: شنبه پنجم آبان 1386 در ساعت: 23:21
|+|
كوچه هاي احساس

بیا در کوچه های باغ احساس

                                 شقایق ها را جدی بگیریم

 

اگر نيلوفري  ديديم  زخمي

                                  براي قلب پر دردش بناليم

بيا در كوچه هاي تنگ غربت

                                  براي هر غريبي سايه باشيم

بياهر شب كنار نور يك شمع

                                 بفكر پيچك همسايه باشيم

بيا ما نيزمثل روح باران

                                به روي رود تنهايي بباريم

بيادر باغ بيروح دل سرد

                               كمي روياي نيلوفر بكاريم

بيا در يك شب آرام مهتاب